مـا و افاغنه
ستایش معبود بی کران و بی وصف که با ماست و بی اوییم.
و ستایش خداوندگاری که بنا نهاد نظامی با ولایت مطلقه و ملتی ولایت مدار و در راس امور حکومتی دولتی کریمه را منتخب گردانید و در راس دولت کریمه دکتری فخیمه. که هر چه در وصف او تو دانی و گویی کم دانسته ای و کم گفته ای. مردی از جنس آسمان، آسمانی که پاره گشته و او را بر سر ما بنهاده.
اوست که دانا و آگاه است بر کلیه امور دولتی، فرهنگی، علمی و فنی. اوست که نماد راستی و حقیقت است تا آنجا که خلقی را همچو حمار، علف خوار خویش بکرده. اوست که مذاکره نمی کند و اوست که دست های بلند شده را در سازمان ملل قطع کرده. اوست مزین به هاله نوری زرد رنگ، زردی جگری.
===========================
اما ...
شباهت: ما معترض بودیم به نتیجه انتخابات، افغان ها هم معترض بودند. و هر دو می گفتیم در انتخابات تخلف شده.
تفاوت: ما رهبری داشتیم که فرمودند حرف حرف ماست و مموتی برنده است ولاغیر و حرف اضافه هم قبول نیست. آنها شورایی داشتند که چند ماه بررسی کرد و حتی رئیس جمهور وقتشون هم زورش به این شورا نرسید. (البته بلا تشبیه ما هم شورای نگهبان داشتیم)
پی نوشت: ا.ن. چون خیلی کیف کرده بود زمانی که هیچ کس به عنوان رئیس جمهور قبولش نکرد چند نفری براش تبریک منتشر کردند گفت یه حالی به کرزای بدهم ... فلذا با وجود اینکه هنوز معلوم نبود کی رئیس جمهور افغانستان می شه یه پیغام فدایت شوم ِ تبریک برای کرزای فرستاد. و حالا هم کلی ضایع شد. حقیقتاً فکر نمی کرد ملت افغان زورشون به هیئت حاکم برسه چون نمی دونست اونا رهبر ندارن.
=========================
از اوین: من خوبم. هوا خوبه. بازجو خوبه. اینترنت خوبه... کمپوت آناناس یادتون نره.











